Η μανία της υποταγής.

Γράφει η Μητροπούλου Χριστίνα*

Προστέθηκε στην λίστα των δολοφονημένων ακόμη μια γυναίκα στις 30 Σεπτεμβρίου. Το όνομά της ήταν Άννα και είχε συμπληρώσει 31 χρόνια ύπαρξης στον κόσμο της πατριαρχίας. Δεν κατάφερε, σύμφωνα με τα δεδομένα, να αυξήσει τα χρόνια αυτά, καθώς ο εν διαστάσει σύζυγός της δεν μπορούσε να αντέξει την επιθυμία της να χωρίσουν, συνεπώς, να μην καθορίζει αυτός την ευτυχία της και έτσι αποφάσισε να καθορίσει τις δικές της αναπνοές και του 11 μηνών βρέφους. 

            Η μνήμη της όμως θα παραμείνει ανεξίτηλη, καθώς αποτελεί άλλη μία τρανή απόδειξη του γεγονότος ότι η πατριαρχία σκοτώνει. Δεν οφείλεται για τον θάνατό του κανένα θύμα το οποίο επιθυμούσε μια άλλη, καλύτερη ζωή, όπως η Άννα. Η πατριαρχία και οι θιασώτες της που διψούν για την άσκηση εξουσίας και υπεροχής απέναντι σε οποιαδήποτε ύπαρξη, η οποία παρεκκλίνει ή και διαφέρει της κανονικοποιημένης αρρενωπής, είναι οι μοναδικοί που πρέπει να κριθούν. Δυστυχώς, πολλές φορές και αποδεδειγμένα, βάσει της πληθώρας γυναικοκτονιών, έχει αποδειχθεί ότι αιμοδιψούν. 

            Η μανία του ελέγχου της δράσης των θηλυκοτήτων προκειμένου να επιτυγχάνεται η ανδρική υπεροχή είναι εμφαντική, τίποτε το καινούριο σε αυτό. Ούτε η σύντροφος ούτε τα τέκνα θα απομακρυνθούν από τον πατέρα αν δεν το αποφασίσει αυτός. Αυτό διαπιστώνεται άλλη μία φορά από την περίπτωση της Άννας, η απώλεια της οποίας συνοδεύτηκε από αυτή του παιδιού που είχε αποκτήσει με τον θύτη, καθώς ο τελευταίος, βάσει των δεδομένων, δεν μπορούσε να αποδεχθεί όχι μόνο το διαζύγιο που επρόκειτο να διαπραχθεί, αλλά κυρίως την «αρπαγή» από τα χέρια του της κηδεμονίας του παιδιού από την μητέρα του. 

            Η Άννα Βουγιούκα, πολιτική επιστημόνισσα και ειδική στα θέματα φύλου στο κέντρο «Διοτίμα» δηλώνει «είμαστε μία βαθιά σεξιστική και πατριαρχική κοινωνία. Η πατριαρχία σημαίνει να ελέγχεις και ότι το ‘όχι’ δεν είναι δεκτό σαν απάντηση». Κλείνει λέγοντας πως αν μία γυναίκα αποφασίσει να αφήσει έναν άνδρα με πατριαρχική συμπεριφορά, η βία είναι περισσότερο πιθανό να συμβεί.

            Έτσι λοιπόν, αποφάσισε ο θύτης να τερματίσει την ζωή και της μητέρας και του παιδιού. Η ωμότητα του περιστατικού είναι σοκαριστική για ακόμη μία φορά. Με ή χωρίς λεπτομέρειες, η ανθρωποκτονία με κίνητρο την έμφυλη διάκριση, η γυναικοκτονία, δεν θα έπρεπε να αποτελεί κάτι σύνηθες, όπως τείνει να συμβεί.

            Η Diana H. Russell το 1976 στο 1st International Tribunal on Crimes Against Women εξήγησε ότι κάνει χρήση του όρου «femicide» (γυναικοκτονία) για να αναφερθεί στην δολοφονία των γυναικών «ακριβώς επειδή είναι γυναίκες». Σύμφωνα με τον ορισμό και την τυπολογία του ΟΗΕ, γίνεται μία κατάταξη των μορφών της ανθρωποκτονίας που σχετίζονται με το κοινωνικό φύλο (gender-related killing of women) και πρώτη στην κατάταξη είναι η μορφή της γυναικοκτονίας από σύντροφο (intimatepartner femicide, killings of women due to accusations). Έχει παρατηρηθεί επίσης ότι έναν παράγοντα ακόμα αποτελεί η περίοδος διαζυγίου ανάμεσα στο ζευγάρι, αλλά και η οπλοχρησία, παράγοντες που συναντώνται και στην περίπτωση της Άννας.

            Το περιστατικό ολοκληρώνεται με την αυτοκτονία του θύτη, η οποία θα μπορούσε να ειπωθεί πως ταράσσει την παρρησία και το θάρρος που υποστηρίζεται ότι διαθέτουν όλα τα αρσενικά όντα στο dna τους. Και αυτό διότι δεν επέλεξε να ζήσει και να επωμιστεί την ευθύνη της πράξης του – ίσως και να παραδοθεί μόνος του, σύμφωνα με τις προτροπές του συνδικαλιστή Σ.Μ. της ΕΛ.ΑΣ. που έχει γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό για τις φεμινιστικές δηλώσεις του – τουναντίον επέλεξε να ελευθερώσει τον εαυτό του από τις συνέπειες της πράξης του.

            Δυστυχώς τα θύματα είναι πολυάριθμα. Τυχαίνει να φέρουν το όνομα Άννα, το όνομα Ελένη, το όνομα που τους έδωσαν οι γονείς προκειμένου να ξεχωρίσει η παρουσία τους σε αυτόν τον σκληρό για τις θηλυκότητες και τους αντιπάλους της πατριαρχίας κόσμο. Τα ονόματα είναι τυχαία, καθώς όπως προειπώθηκε, όλες μπορούν να γίνουν Άννα και Ελένη, αφού η δίψα για την επίδειξη εξουσίας υπερχειλίζει το ποτήρι. Κάτι όμως ακόμα πιο ισχυρό είναι η αγανάκτηση για τον κόσμο στον οποίο επιβιώνουμε και οι φωνές που ενώνονται ενάντια στην υποτίμηση και απαξίωση κάθε θηλυκότητας και ανθρώπινης ζωής.

            Είμαστε όλες για όλες παρούσες.

Πηγές: https://greekreporter.com/2022/09/30/man-kills-wife-and-baby-femicide-greece/

https://www.cnn.gr/ellada/story/330643/kavala-skotose-ti-syzygo-kai-to-moro-tous-kai-aftoktonise

Ονομάζομαι Μητροπούλου Χριστίνα, φοιτήτρια Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου και έχω προσωπικό, πέρα από επιστημονικό, ενδιαφέρον για τις κοινωνικές ανισότητες, έμφυλες, φυλετικές και άλλες. Προσωπικός μου στόχος: η μεγαλύτερη επίγνωση από μεριάς μου των πτυχών διαφόρων κοινωνικών ανισοτήτων, της αναποτελεσματικότητας φορέων της εξομάλυνσής τους και ο διαμοιρασμός των πληροφοριών.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *