Πορτρέτα Σύγχρονων Γυναικών: Πέννυ Μεζίδου.

Είμαστε, ιδιαίτερα, χαρούμενες για την συνεχόμενη γνωριμία και επικοινωνία με αξιόλογες γυναίκες!

Σήμερα, δημοσιεύουμε το έκτο Πορτρέτο μιας Σύγχρονης Γυναίκας και ιδιαίτερα δραστήριας θα επισημάνουμε! Η Πέννυ είναι φιλόλογος και ενεργό μέλος της τοπικής ομάδας ” ΡωΤα “, με σκοπό την έμφυλη ισότητα και ενδυνάμωση. Μοιράζεται μαζί σας σημαντικά διλήμματα που απασχολούν τις σύγχρονες θηλυκότητες.

Με τον αυθεντικό της λόγο μεταδίδει τις προσωπικές σκέψεις, οι οποίες συνέβαλαν στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς της και αποτέλεσαν μετέπειτα τη βάση της δράσης της στον κοινωνικό αγώνα για μια δικαιότερη δικαιοσύνη.

Ελπίζουμε να βρείτε αυτό που χρειάζεστε από την συνέντευξη της Πέννυ!

  • Ποιο ήταν ή είναι το γυναικείο σου πρότυπο και γιατί;

Γυναίκες της καθημερινότητάς μου. Βιοπαλαίστριες, μόνες ή με συντρόφους ζωής, με αδυναμίες, με λάθη, με αγάπες, με τα όλα τους. Πέρα για πέρα χειροπιαστές και αληθινές. Το «υψηλό», το «υπερβατικό» δεν ξέρω να σου πω πώς μπήκε στο μυαλό μου. Ίσως από τα δικά τους ζόρια. Δεν είναι πάντα μια φωτεινή στιγμή ή μια επιφοίτηση. Είναι ένα σύνολο. Κάπου ανάμεσα στα αγόρια ιππότες, κορίτσια μαύρες κότες, τα καμένα φασολάκια και την «κόρη μου τη σοσιαλίστρια» άρχισα να σκέφτομαι και λίγο αλλιώς.

  • Τι σημαίνει για εσένα φεμινισμός;

Είμαι γέννημα θρέμμα επαρχιώτισσα. Αν πεις σε έναν συμμαθητή μου πως η Πέννυ είναι φεμινίστρια, μάλλον θα σου απαντήσει : «Ποια αυτή; Που χόρευε πάνω στα τραπέζια με τα δωδεκάποντα»; Αυτή η εικόνα, αυτός ο φόβος, ο εσωτερικευμένος σεξισμός  με κράτησε μακριά από οτιδήποτε φεμινιστικό, αγωνιστικό. Χρειάστηκα και χρειάζομαι πολύ χρόνο, για να ξεδιαλύνω πώς ορίζω το φεμινισμό μέσα σε ένα μη βοηθητικό και υποστηρικτικό περιβάλλον. Εν ολίγοις, όμως, είναι εκεί που χωράμε όλα. Είναι εκεί που αγωνίζεται η ιστορία να ξαναγραφτεί, είναι εκεί που επαναπροσδιοριζόμαστε, το κουκούλι που μέσα ωριμάζουμε και μετά βγαίνουμε στην κοινωνία και στους θεσμούς και λέμε «Τώρα θα μας ακούσετε, τώρα θα μας δείτε , είμαστε ορατά». Είμαι κοντά στις αντιλήψεις του διαθεματικού φεμινισμού και του διαφεμινισμού : στην κατανόηση , δηλαδή, πως οι επικαλυπτόμενες ταυτότητες(φυλή, τάξη, σεξουαλικός προσανατολισμός, θρησκεία, κλπ) των γυναικών και των θηλυκοτήτων εν γένει έχουν αντίκτυπο στον τρόπο που βιώνουν την καταπίεση και τις διακρίσεις. Έτσι, σκόπιμο είναι , η καθεμία και το καθένα να ορίσει το «φεμινισμό» του όπως βιώνεται από την ίδια/το ίδιο.

  • Υπάρχει ακόμη για την σύγχρονη γυναίκα το δίλημμα καριέρα ή οικογένεια; Αλλάζει η νοοτροπία ανά διαφορετικό πλαίσιο και τόπο;

Σίγουρα, είναι κάτι που ακόμα και στις μέρες μας βιώνεται. Αλλά, νομίζω, πρόκειται για ψευτοδίλημμα. Οι περισσότερες μανάδες σήμερα δουλεύουν, είτε το θέλουν είτε όχι. Το πραγματικό ερώτημα είναι πού είναι εκείνες δομές υποστήριξης των μανάδων και των οικογενειών που θα καταστήσουν την προσωπική και οικογενειακή ζωή τους πιο βιώσιμη, πιο λειτουργική, πιο ωραίο να τη ζεις. Ακόμα περιμένουμε τις» νταντάδες γειτονιάς», τη χωρίς κριτήρια είσοδο όλων των βρεφών και νηπίων στους βρεφικούς και παιδικούς, τις άδειες των μπαμπάδων σε ιδιωτικό και σε δημόσιο τομέα, ώστε να γίνουν κατ ουσία συμμετοχικοί. Μέχρι να γίνουν όλα αυτά, τέτοια διλήμματα δεν έχουν χώρο .ούτε λόγο ύπαρξης. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σήμερα και ακόμα τη γυναικά τη δουλοποιείς, είτε μείνει σπίτι είτε βγει στην αγορά εργασίας. Πρώτα αυτά που δικαιούμαστε. Μετά όλα τα άλλα.

  • Ποιες είναι οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει μια σύγχρονη γυναίκα λόγω των πολλαπλών της ρόλων;

Θα θελα να πω η ισορροπία είναι η πρόκληση, το ζητούμενο. Αλλά φοβάμαι μην ακουστεί σαν όλα εκείνα τα ενοχικά, που είναι σα να διαμηνύουν ότι εσύ προσωπικά φταις που δεν είσαι ισορροπημένη, που εξαντλείσαι, που ξεσπάς και δεν ανταποκρίνεσαι. Όχι. Δε φταις. Είναι πολύ δύσκολο. Να θυμάσαι μόνο ότι είμαστε σε αυτό  όλες το ίδιο. Και ότι το περνάμε μαζί. 

  • Πως θα μπορούσε το κράτος να στηρίξει τα νεαρά ζευγάρια και ειδικά τις νέες μανούλες;

Θέλω μόνο να προσθέσω την προγεννητική φροντίδα για τις εγκυμονούσες, την ενημέρωση των νέων ζευγαριών και την σεξουαλική τους (ναι) αγωγή. Όπως και οι σχολές γονέων κρίνονται απαραίτητες για την κοινοτική και οικογενειακή υγεία.

  • Τι σημαίνει για εσένα ορατότητα; 

Ορατότητα για εμένα σημαίνει πλήρης αποδοχή και σεβασμός στη διαφορετικότητα, ακόμα και σε αυτά που δεν καταλαβαίνουμε .  

  • Τι σημαίνει για εσένα η λέξη αλληλεγγύη και πως την εκδηλώνεις;

Αφού έχουμε μόνο μια ζωή, το μόνο κλειδί να προσεγγίσουμε το Άλλο , όποιο και αν είναι αυτό είναι η αλληλεγγύη που μπορούμε να του δείξουμε. Δεν πρόκειται για εύκολο εγχείρημα και ακόμα και στις κοινότητες των αλληλέγγυων προκύπτουν συνεχώς καινούριες προκλήσεις και καινούρια πεδία προς διερεύνηση. Προτιμώ την έμπρακτη αλληλεγγύη, το κατέβασμα των αυτιών, να ακούσεις τι έχει αυτό το άλλο να σου πει, τι θέλει να μάθεις, τι χρειάζεται. Μετά να μιλήσουμε για ενσυνειδητότητα, μετά για συνδιαμόρφωση , μετά για κοινότητες. Κοινότητες ασφαλείς και αγωνιστικές. Και ουφ , επιτέλους, ελεύθερες.

Ευχαριστούμε!

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.