Η “ματσίλα” των Oscars

Η τέχνη για εμένα αποτελεί μια μορφή θεϊκής αποτύπωσης: δείχνει, καταγγέλλει, καυτηριάζει, συναρπάζει, εμπνέει, προβληματίζει, συγκινεί, θλίβει, εκνευρίζει. Η τέχνη βρίσκεται ήδη εκεί, πριν εμείς φτάσουμε. Βρίσκεται εκεί για εμάς, πριν από εμάς, πάντα πιστή στο σκοπό της.

Δεν θέλω να γράψω για την λατρεία μου προς την τέχνη (χρησιμοποιώ το γενικευτικό όρο “τέχνη” γιατί δεν θα μπορούσα να κάνω ειδική αναφορά σε κάποια μορφή της), αλλά αντιθέτως επιθυμώ μια σύντομη αναφορά στο επίγειο σκέλος και δη στις/-ους εκπροσώπους της.

Το βίντεο που θέλοντας ή μη είδαμε από την χθεσινή απονομή των βραβείων Oscars (με το να το βαπτήσουμε ως “αμερικανιά” δεν σημαίνει πως παύει να υφίσταται το συμβάν) αποτυπώνει γλαφυρά την εποχή μας, κοινώς το “Εμπρός- Πίσω” στα δημοκρατικά ιδεώδη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς η βίαιη πράξη, αυτή καθ’ εαυτή με ΠΡΟΦΑΣΗ την τιμή της γυναίκας ΜΟΥ, παραπέμπει σε άλλες εποχές και δη σε αυτές που η σύζυγος αποτελούσε προέκταση του συζύγου της!

Όντως, ο σχολιασμός για την πάθηση της Smith ήταν άκομψος και εδώ γεννάται για ακόμη μια φορά το ερώτημα για τα θεμιτά όρια του χιούμορ, όμως η όποια ενόχληση, ακόμη και από την πλευρά του Will Smith θα μπορούσε να επικοινωνηθεί λεκτικά, χωρίς αυτήν την ανάγκη για επίδειξη ματσίλας!

Επιπλέον, επειδή πρόλαβα να διαβάσω και κάτι σχόλια “αχχ, πόσο άνδρας είναι!” “αυτά κάνει ο σύζυγος που αγαπά τη γυναίκα του!” , οφείλω να προτρέξω και να πω ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΣΩΤΗΡΕΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ! Αν νομίζεις, λοιπόν, πως είναι δείγμα αγάπης το να χαστουκίζει κάποιον τρίτο για ΔΙΚΗ ΣΟΥ υπόθεση, τότε καλό είναι να σκεφτείς σοβαρά σε ποιον ανήκει η ζωή σου, κοινώς εάν είσαι Υποκείμενο.

Χρειαζόμαστε υγιείς συντρόφους, φίλους, αδερφούς, πατεράδες και όχι μπράβους!

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.