Το δικαίωμα στην εκπαίδευση: ένα πανανθρώπινο δικαίωμα.

Σύμφωνα με την Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (RE 73/25), η 24η Ιανουαρίου κηρύχθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Εκπαίδευσης! Το σημερινό αφιέρωμα δρα ως μια υπενθύμιση ό,τι εν έτει 2021, ένα από τα πιο ουσιώδη δικαιώματα για την ελεύθερη και ακώλυτη ανάπτυξη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου, αυτού του δικαιώματος στην εκπαίδευση αποτελεί ζητούμενο ή πιο σωστά αίτημα για πολλούς ανθρώπους στον πλανήτη μας.

Σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα του ΟΗΕ, λιγότερο από 40% των κοριτσιών στην υποσαχάρια Αφρική καταφέρνουν να ολοκληρώσουν την βασική τους εκπαίδευση. Συνολικά, 258 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.

Μάλιστα, οι δυσκολίες στην πρόσβαση στην εκπαίδευση αυξήθηκαν παγκοσμίως, με αφορμή και την πανδημία. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση, έχει κατοχυρωθεί στο άρθρο 26 της Διεθνούς Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων . Η εκτενής αναφορά του δικαιώματος και σε ειδικές Συμβάσεις, όπως αυτών της προστασίας των παιδιών, των γυναικών κ.α. φανερώνει την καθοριστική σημασία που έχει για την υγιή ανάπτυξη των ανθρώπων, το αγαθό της εκπαίδευσης.

Επιπλέον, ειδική αναφορά εντοπίζεται στην Ατζέντα 2030 για την Βιώσιμη Ανάπτυξη του ΟΗΕ και δη στο Στόχο 4, στον οποίο γίνεται λόγος για ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση, με σκοπό την άρση των ανισοτήτων και των στερεοτύπων, όπως καταλυτικό ρόλο διαμορφώνει η εκπαίδευση στην εξάλειψη της φτώχειας.

Ενώ, στο σύγχρονο δυτικό κόσμο, οι άνθρωποι διαθέτουν πια μια υπερεξειδίκευση, με συνεχιζόμενες μετεκπαιδεύσεις και σεμινάρια, αν και αξίζει να σημειωθεί πως η πανδημία έπληξε και συγκεκριμένες ευάλωτες ομάδες και στη Δύση, την ίδια στιγμη στον υπόλοιπο πλανήτη μας υπάρχουν άνθρωποι που ως παιδιά δεν κράτησαν ποτέ στη ζωή τους ένα βιβλίο στο χέρι!

Αντιθέτως, προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες ή η ακραία φτώχεια, έχει οδηγήσει ήδη τους ανθρώπους από την παιδική τους ηλικία στην παράνομη εργασία, Βραζιλία, Πακιστάν, Αφγανιστάν, Μεξικό, Νότια Αφρική . Παρ’ ό,τι η πλειονότητα των σύγχρονων χωρών προωθούν την εκπαίδευση και την εξειδίκευση, η καλλιέργεια ουσιαστικής παιδείας συνεχίζει να αποτελεί ένα μείζον κοινωνικό και αξιακό ζήτημα, καθώς παρατηρείται το οξύμωρο οι άνθρωποι να έχουν υπερεξειδίκευση, αλλά όχι παιδεία!

Απόδειξη αποτελούν τα λανθασμένα πρότυπα, η έλλειψη ενδιαφέροντος για τα κοινωνικά ζητήματα και των συνάθρωπο, η αδιαφορία για την ανάπτυξη ψυχικών δεξιοτήτων, στοιχεία που εντοπίζονται συχνά στις ημέρες μας, καθώς η εικόνα αποτελεί πια την κανονικότητα και η ενασχόληση με τα βιβλία δυσαρεστεί τα νέα άτομα, τα οποία θεωρούν ξεπερασμένη μόδα την ανάγνωση.

Άλλωστε, δεν υπάρχει χρόνος για μελέτη, μια απάντηση που την ακούω συχνά-πυκνά. Όμως, σημασία δεν έχει τόσο το μέσο, όσο η ενασχόληση με την προσωπική μας καλλιέργεια και ανάπτυξη, πέραν της άκρατης εξειδίκευσής μας στην μεταμοντέρνα εποχή.

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε οι κοινωνίες έχουν ανάγκη ανθρώπινων δεξιοτήτων, όπως της ενσυναίσθησης, της αμοιβαίας κατανόησης, της ενεργητικής ακρόασης και της ειρηνικής, δηλαδή μη-βίαιης επικοινωνίας.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.