Το παρόν κείμενο γράφτηκε μια ημέρα πριν γνωστοποιηθεί, σήμερα η 14η γυναικοκτονία στην Θεσσαλονίκη. Ακόμη, μια άτυχη γυναίκα έχασε τη ζωή της με 23 μαχαιριές από τον σύζυγό της. Επέλεξα να μην διορθώσω των αριθμό, ώστε να γίνει αντιληπτό πόσο γρήγορα ο αριθμός των περιστατικών αυξάνεται!

Η Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης κατά της Βίας των Γυναικών, θεσμοθετήθηκε με Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 19 Δεκεμβρίου του 1999! Η ημέρα καθιερώθηκε με αφορμή τον αποτρόπαιο θάνατο τριών αδελφών Μιραμπάλ κατ’ εντολή του δικτάτορα Τρουχίλο, στις 25 Νοεμβρίου του 1960. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, 1 στις 3 γυναίκες και κορίτσια βιώνουν σωματική ή σεξουαλική βία κατά τη διάρκεια της ζωής τους από τον σύντροφό τους. 

Παρά το όλο αυξανόμενο social awareness, οφείλουμε ακόμη να διεκδικούμε δυναμικά, τον απαραίτητο σεβασμό από τους συνανθρώπους μας, η διασφάλιση του οποίου αποτελεί απαραίτητο χαρακτηριστικό στοιχείο μιας ελεύθερης και ασφαλούς διαβίωσης των ατόμων! 

Όμως, παρά την απαραίτητη καθολική εφαρμογή του, συχνά παρατηρούνται διαφοροποιημένες συμπεριφορές, οι οποίες πλήττουν περισσότερο συγκεκριμένες μερίδες του πληθυσμού. Ας το θέσω πιο απλά «γιατί να συναντά συχνά μια θηλυκότητα διαφορετική αντιμετώπιση, -η οποία σε μερικές των περιπτώσεων φτάνει και σε άκρατο βαθμό-κλιμάκωση,-όταν παραδείγματος χάριν προσπαθεί να εκφράζει τα προσωπικά της όρια;» Κοινώς γιατί δεν γίνεται εξίσου σεβάσμια και αποδεκτή η αρνητική της απάντηση, όπως αυτής των αρρενοποτήτων; 

Στη πραγματική ζωή το “όχι” μιας θηλυκότητας φέρει ενίοτε διαφορετική ερμηνεία και αυτό αποδεικνύεται από τα όλο και αυξανόμενα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, από τις γυναίκες που έχασαν την ζωή τους αναίτια, από περιπτώσεις συναισθηματικής και σωματικής κακοποίησης! Οι αριθμοί μιλούν, καλύτερα ίσως από τα λόγια μας!

Διαβάζω ό,τι οι νέες γενιές προσπαθούν να κάνουν καριέρα στη πλάτη του φεμινισμού, πως έχουν παρασυρθεί από νεολογισμούς, τύπου γυναικοκτονία, πως είναι άπειρες, ανίδεες, και όλα τα επίθετα με α- στερητικό! Πέρα από την τετριμμένη ρήση “ο χρόνος θα δείξει”, οφείλω να εκφράσω τον προσωπικό μου προβληματισμό, διότι πολλοί άνθρωποι αδυνατούν να καταλάβουν τον σκοπό, κοινώς το τι προσπαθεί απεγνωσμένα η νέα γενιά να τους πει, με τον δικό της μοναδικό τρόπο! 

Ρωτώ, έστω και τυπικά αυτούς τους ανθρώπους, χωρίς καμία ανάγκη για διαχωρισμό, γιατί θα πρέπει να γίνονται ανεχτοί οι χυδαίοι χαρακτηρισμοί ενός άγνωστου άνδρα ή και της παρέας του; Πότε θα μπορούμε να περπατάμε σε κεντρικούς δρόμους και σοκάκια, χωρίς να έχουμε τη ανάγκη στη διαδρομή να κοιτάμε συνεχώς  πίσω μας ή να φοβόμαστε και τη σκιά μας; Ποτέ θα σταματήσουμε να αισθανόμαστε φόβο, ως προς την πιθανή επιθετική συμπεριφορά ενός άνδρα; 

Αναφορικά τώρα με τον “αμφιλεγόμενο” -για μια μερίδα της κοινωνίας μας-όρο της γυναικοκτονίας, γίνεται λόγος πως η εκτεταμένη και απρόσκοπτη χρήση του αποτελεί λανθασμένη επιλογή! Εξηγούν μάλιστα πως με τον ειδικό αυτόν όρο, υπάρχουν φόβοι ό,τι η γυναίκα μπορεί να υποβαθμιστεί και να μην ανήκει στην γενικευμένη κατηγορία των ανθρώπων, διότι η υπάρχουσα διάταξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 299 του ΠΚ καλύπτει και τα έμφυλα εγκλήματα κατά ζωής. Επιπλέον, επιχειρηματολογούν πως η γενική διάταξη φέρει ήδη τη μέγιστη των ποινών, σύμφωνα με τις νομοθετικές προβλέψεις για την τέλεση των κακουργημάτων! 

Κανένας άνθρωπος δεν επιλέγει συνειδητά να βρεθεί στη θέση του θύματος ή να βιώσει κάποιο κακοποιητικό περιστατικό κατά τη διάρκεια της ζωής του, όμως παρατηρούμε πως η ίδια η δομή και ο μηχανισμός της κοινωνίας, ενισχύει τη θέση κάποιων συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, με αποτέλεσμα αυτές να ασκούν αλόγιστη και συχνά ανεμπόδιστη πίεση σε άλλες κοινωνικές ομάδες! Η πατριαρχία είχε παραχωρήσει στις αρρενοποτήτες κάποια συγκεκριμένα προνομία, τα οποία τους δίνουν την δυνατότητα να δρουν κακοποιητικά και παραβιαστικά εναντίον των θηλυκοτήτων. Πολλοί εξ αυτών επέλεξαν να κάνουν χρήση αυτού του προνομίου, με αποτέλεσμα οι θηλυκότητες χωρίς να το επιλέγουν να βρίσκονται στον κυκεώνα κακοποιητικών συμπεριφορών! Επομένως, οι ίδιες οι θηλυκότητες δεν υποβαθμίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη τους, με τη χρήση του όρου της γυναικοκτονίας, αλλά εάν και εφόσον αυτό συμβαίνει προέρχεται από εξωγενείς δράσεις, καθώς τα περιστατικά ενδοοικογενιακής ή συντροφικής βίας αποδεικνούν την αντικειμενοποίηση των γυναικών από τους κακοποιητές τους! 

Αντιθέτως, η χρήση του όρου της γυναικτονίας έρχεται να τονίσει το έμφυλο πρόσημο, το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανθρωποκτονιών αυτών! Φέτος, κόπηκε το νήμα της ζωής για 13 γυναίκες! Η Ντόρα στη Ρόδο, έχασε τη ζωή της από τον πρώην σύντροφό της, ενώ είχε τελειώσει την κακοποητική τους σχέση και είχε απομακρυνθεί από αυτόν, αλλά και πάλι ούτε αυτό στάθηκε αρκετό για να σωθεί! Ακριβώς, η χρήση εξειδικευμένων όρων σκοπό έχει να τονίσει τα συνήθη βλαβερά μοτίβα που παρατηρούνται. 

Χρειαζόμαστε, όσο ποτέ άλλοτε στην συλλογική προσπάθεια, την υποστήριξη και την άμεση συμβολή των υγειών αρρενοποτήτων! Το φαινόμενο της βίας είναι κοινό και αφορά όλες και όλους μας! Έχουμε ανάγκη υγειών προτύπων και συμπεριφορών, κανείς και καμία δεν περισσεύει! Ο κύκλος της βίας παράγει μονάχα θύματα και οφείλουμε να τον σπάσουμε, όσο μπορούμε πιο γρήγορα! 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *