“Οι ζοφεροί καιροί δεν είναι κάτι καινούργιο, δεν αποτελούν κάτι σπάνιο στην Ιστορία. Πεποίθησή μου, […] είναι ότι ως και στους πιο ζοφερούς καιρούς έχουμε το δικαίωμα να περιμένουμε μιαν έκλαμψη και ότι μια τέτοια έκλαμψη ενδέχεται κάλλιστα να έρθει από το αβέβαιο, τρεμουλιάρικο και συχνά ασθενικό φως, που ορισμένοι άνθρωποι θ’ ανάψουν με τη ζωή και το έργο τους και θα το σκορπίζουν όσο ζουν.” 

Χάνα ΄Αρεντ

Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν/LifO

Η Χάνα Άρεντ προσπάθησε στα έργα της να αποδομήσει την έννοια του “κακού” στη μαζική κοινωνία, να ανιχνεύσει τις ρίζες των ολοκληρωτικών συστημάτων, του ναζισμού, του φασισμού και του σταλινισμού. Η προσπάθειά της αυτή είχε ως επίκεντρο τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των αποχαυνωμένων ανθρώπων, οι οποίοι δεν μπορούν να διακρίνουν τη πραγματικότητα από το μύθο. Αναφέρεται, επίσης, διεξοδικά στην πραγμάτωση της ελευθερίας των ανθρώπων από την εσωτερική, την εξωτερική και τη πολιτική διάσταση, δίνοντας αξία στην έννοια της ατομικής πρόσληψης και χειραφέτησης, σε σχέση με τα εξωτερικά συμβάντα και τα απολυταρχικά γεγονότα.

Το κακό υποστήριζε διασπείρεται εύκολα γιατί είναι φθηνό, αποτελεί τη πιο ρηχή πρόσληψη του κόσμου. Ακριβώς, αυτό συνέβη οκτώ χρόνια πριν με την βάναυση δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι Αττικής, όταν ο Γιώργος Ρουπακιάς, μέλος της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής και εκλεγμένου τότε στο ελληνικό κοινοβούλιο κόμματος, τον τραυμάτισαν επανειλημμένως στο αριστερό ημιθωράκιο, το ύψος της καρδιάς, με συνέπεια να επέλθει ο θάνατός του, κατ’ εντολή ανώτερων μελών στην ιεραρχία του ναζιστικού μορφώματος. Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε σύμφωνα με το 187 παρ. 1 ΠΚ για την ένταξη και οργάνωση δράση σε εγκληματική οργάνωση, και για το κακούργημα της ανθρωποκτονίας με δόλο, του Παύλου Φύσσα (299 παρ.1 ΠΚ). Παράλληλα, συνεκδικάστηκαν και άλλα δυο κακουργήματα αυτά της απόπειρας ανθρωποκτονίας του Αμπουζίντ Εμπαράκ (Αιγύπτιοι ψαράδες) ( 299+42 παρ.1) και η απόπειρα ανθρωποκτονίας των στελεχών του ΚΚΕ και μελών του ΠΑΜΕ (299+42 παρ. 1ΠΚ). 

Εκφοβισμοί αλλοδαπών και ημεδαπών, σωματικές επιθέσεις, άκρατη βία στο λόγο και στις πράξεις τους, με αποκορύφωμα την αφαίρεση της ζωής (ανθρωποκτονία) του Παύλου. Η μητέρα του Μάγδα Φύσσα, έπειτα από την ολοκλήρωση της δίκης είχε δηλώσει “με το φασισμό δεν τελειώσαμε, τώρα ξεκινάμε”.

Οι ιδέες του “κακού” φέρουν πολύ βαθειά τις ρίζες τους στην ελληνική κοινωνία, τα αίτια είναι λίγο έως πολύ γνωστά: το πατριαρχικό σύστημα, οι απανωτές οικονομικές κρίσεις, η κοινωνική ανισότητα, η ημιμάθεια και η έλλειψη ολιστικής παιδείας αποτελούν τους συνήθεις ένοχους ακραίων, βίαιων και απολυταρχικών πεποιθήσεων!

Παρά, όμως, την ανίχνευση των αιτιών και τη ποινική δίωξη των εγκληματικών προσώπων, οι λύσεις ακόμη δεν έχουν βρεθεί, το ζήτημα παραμένει επίκαιρο και με το καιρό γιγαντώνεται. Δυστυχώς, οι υποστηρίκτριες/ες της ακραίας ρητορικής, δεν εντοπίζονται μονάχα στη βάση, στο εκλογικό σώμα, αλλά βρίσκονται και στα βουλευτικά έδρανα. 

Αναφέρομαι, στην νέα υπόθεση “Μπογδάνου” σχετικά με τη διάρρευση και στοχοποιήσει ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων ανήλικων μαθητριών/ων νηπιαγωγείου, με πρόσημο την εθνοτική καταγωγή. Ο εν λόγω βουλευτής της ΝΔ, προέβη σε αναδημοσίευση. από τον δημοσιογραφικό ιστότοπο meaculpa.gr, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης των ονομάτων των νηπίων, για το οποίο έχει ξεκινήσει και ορθά εισαγγελική έρευνα, κρούει τον κουδούνα του κινδύνου για ακόμη μια φορά. 

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Μπογδάνος προέβη στο εν λόγω δημοσιεύμα από το θεσμικό αξίωμα του βουλευτή του ελληνικού κοινοβουλίου, στοιχείο που επιβαρύνει νομικά, διοικητικά και πολιτικά, τη θέση του. Ο ίδιος συχνά τόσο με το λόγο του, όσο και με τις αναρτήσεις του διαδίδει ρατσιστικές, μισαλλόδοξες και διχαστικές απόψεις, στοχοποιώντας συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, διαφορετικής εθνοτικής καταγωγής ή και θρησκεύματος, εγείροντας ζητήματα ξενοφοβίας, σύμφωνα με το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ, το άρθρο 20 παρ. 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Ν. 2462/1997) και το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και τέλος του άρθρου 21 παρ. 1 Ν. 4624/2019, με τον οποίο κυρώθηκε ο Κανονισμός 2016/679 και η Οδηγίας 2016/680 περί προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα της ΕΕ. σύμφωνα με τη διάταξη απαγορεύεται ρητά η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, χωρίς τη πρότερη συγκατάθεση του γονέα ή του κηδεμόνα για τα ανήλικα πρόσωπα κάτω των δεκαέξι ετών. Τέλος, υφίσταται παραβίαση των άρθρων 2 παρ. 1, 28 παρ. 1 και 29 παρ. 1 στ. γ της Διεθνούς Σύμβασης Δικαιωμάτων του Παιδιού. 

Σε εθνικό επίπεδο, σημειώνεται παραβίαση του άρθρου 2 παρ. 1 και 5 παρ. 2 του Σ αναφορικά με τη προστασία της αξίας του ανθρώπου και της απαγόρευσης τέλεσης ρατσιστικών εγκλημάτων. Πέρα από τα προαναφερθέντα, εντοπίζεται παράβαση στο άρθρο 9Α του Σ, σχετικά με τη προστασία των προσωπικών δεδομένων περί της πληροφοριακής ιδιωτικότητας. Όπως επίσης, εντοπίζεται παραβίαση και του άρθρου 16 παρ. 2 του Σ, σχετικά με το κοινωνικό δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση και την ύπαρξη ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών. Επιπλέον, ζήτημα πιθανώς εγείρεται και σύμφωνα με το άρθρο 370Β παρ.1 ΠΚ, καθώς ο δημοσιογραφικό ιστότοπο meaculpa.gr και εν συνέχεια ο ίδιος, χωρίς τη νόμιμη πρόσβαση, απέκτησαν πρόσβαση σε προσωπικές πληροφορίες των νηπίων, μένει η επίσημη στοιχειοθέτηση του φακέλου, έπειτα από τη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων, την οποία διεξάγει η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών. Τέλος, σημειώνεται παραβίαση του ειδικού νομοθετήματος του Κώδικας Δεοντολογίας των Μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου και συγκεκριμένα του άρθρου 2 στ. ε, σύμφωνα με τη κείμενη διάταξη οι βουλευτές οφείλουν να συμβάλλουν στην αποτροπή διάδοσης του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. 

Η Μάγδα Φύσσα χθες πριν την έναρξη της αντιφασιστικής διαδήλωσης και δίπλα στο μνημείο του Παύλου δήλωσε ότι: “Δεν τελειώσαμε με τον φασισμό, είναι ακόμα εκεί έξω”!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *