Εριφύλη Γαλλή, ΒΑ, ΜΑ
Επιτροπή Ισότητας Δήμου Κηφισιάς
Νέα Δημοκρατία, Τομέας Γυναικείας Επιχειρηματικότητας & Ηγεσίας
  1. Αγαπητή κα Γαλλή, θα θέλαμε να μας συστηθείτε, τι έχετε σπουδάσει, με τι ασχολείστε επαγγελματικά και ποιες είναι οι κοινωνικές δράσεις;

Είμαι αυτό που λένε πολυτεχνίτης (αλλά όχι ερημοσπίτης): οι βασικές μου σπουδές είναι στην Φιλοσοφική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και στο University of London στην Υφολογία, αλλά έχω σωρεύσει σειρά διπλωμάτων και επί μέρους πιστοποιήσεων, από την Εσωτερική Αρχιτεκτονική έως τη Διοίκηση Τροφίμων & Ποτών· και από τις Δημόσιες Σχέσεις έως τη Διαχείριση των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Από ό,τι καταλάβατε, είμαι οπαδός της δια βίου εκπαίδευσης. Επαγγελματικά είμαι τώρα στέλεχος σε μεγάλη ελληνική πολυεθνική επιχείρηση και ταυτόχρονα ελεύθερος επαγγελματίας στον τομέα της επικοινωνίας. Κατά τα λοιπά, είμαι επικεφαλής των θεμάτων Γυνακείας Επιχειρηματικότητας και Ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας, στην Επιτροπή Ισότητας του Δήμου Κηφισιάς, ιδρύτρια ΜΚΟ για παιδιά, και εισηγήτρια σεμιναρίων σε θέματα ισότητας στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο του Δήμου Κηφισιάς.

2. Το ζήτημα  της ισότητας των φύλων, αποτελεί ένα οικουμενικό ζήτημα και όχι ένα «γυναικείο». Τι διαφορετικό έχει να δώσει αυτή η θεώρηση και πώς αυτό αποτυπώνεται πρακτικά στο Σχέδιο Δράσης;


Κάποια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η ισότητα δεν αφορά, ας πούμε, τη δίκαιη αντιμετώπιση αντρών και γυναικών. Είναι οικονομικό και κοινωνικό θέμα και ως τέτοιο μας αφορά όλους, γυναίκες ή άντρες. Όταν, για παράδειγμα, πολύ μεγάλο ποσοστό γυναικών βρίσκεται στο κατώφλι της φτώχειας ή υπάρχει συντριπτική συνταξιοδοτική ανισότητα, αυτό δεν επηρεάζει το συνολο της κοινωνίας; Νομίζω ότι υπό αυτό το πρίσμα το παρόν Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων περιλαμβάνει δράσεις όλων των Υπουργείων για θέματα ισότητας και επιχειρεί να διατρέξει οριζόντια το σύνολο της δημόσιας διοίκησης. Η πραγματική ισότητα των φύλων, αυτή που δεν μένει μόνο στις θεωρητικές αναλύσεις, αλλά διαπερνά όλα τα επίπεδα πολιτικής και δράσης και καταλύει βαθιά παγιωμένες διακρίσεις χρειάζεται συγκεκριμένους, μετρήσιμους και ρεαλιστικούς στόχους. Αυτό, πιστεύω, ότι είχαν στο μυαλό τους οι αρχιτέκτονες του Εθνικού Σχεδίου Δράσης.

3. Παρά τη τεχνολογική ανάπτυξη, σύμφωνα και με την  Έκθεση Ισότητας των Φύλων της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Επιτροπής, οι γυναίκες εξακολουθούν να αποτελούν τη πλειοψηφία των ανενεργών οικονομικά ατόμων. Σε ποιους παράγοντες αποδίδετε αυτή την οπισθοχώρηση;

Αν και το χάσμα μεταξύ των φύλων βαίνει μειούμενο σε παγκόσμιο επίπεδο και ασφαλώς και στη χώρα μας, αναλογικά λιγότερες γυναίκες συμμετέχουν στο εργατικό δυναμικό και στην πολιτική ζωή. Συνολικά, το οικονομικό χάσμα μεταξύ των φύλων μειώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, αλλά η πρόσβαση στην υγεία και την εκπαίδευση και η πολιτική χειραφέτηση των γυναικών έχουν υποστεί πλήγμα. Η Ελλάδα υστερεί στο κομμάτι των δικαιωμάτων των γυναικών: παρά το ισχύον νομοθετικό και πολιτικό πλαίσιο, μένει πίσω λόγω της ελλιπούς εφαρμογής των νόμων, των συνεχιζόμενων διακρίσεων και του παρατεταμένου αντίκτυπου της κρίσης και των μέτρων λιτότητας – τώρα και της πανδημίας. Χρειάζεται λοιπόν ισχυρή παρέμβαση, ώστε να αξιοποιηθεί η ευκαιρία για την επιτάχυνση της οικονομικής ανάκαμψης της χώρας μέσω της ισότιμης συμμετοχής των γυναικών στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας. Τώρα που η χώρα βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο και επιχειρείται σοβαρά από την παρούσα κυβέρνηση να ανακτηθεί ένα αναπτυξιακό μομέντουμ, είναι ευκαιρία να κατοχυρωθεί και στην πράξη η ισότητας μεταξύ των φύλων. Το νέο εργασιακό του Κωστή Χατζηδάκη αποτελεί ένα ακόμα εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση. Νέες μορφές εργασίας, που κατά παράδοση ωφελούν τη γυναίκα που είναι επιφορτισμένη με νοικοκυριό, γονεϊκότητα και φροντίδα εξαρτημένων μελών, άδεια πατρότητας ώστε να εκλείπει η αιτία που προτιμώνται άντρες έναντι γυναικών από υποψήφιους εργοδότες, και αρκετά ακόμα που προβλέπονται εκεί, είναι ρηξικέλευθρα και βοηθούν σημαντικά.

4. Τι θα συμβουλεύατε μια νέα γυναικά που εισέρχεται στον εργασιακό χώρο;

Να γνωρίζει άριστα τα δικαιώματά της (όπως και τις υποχρεώσεις της) και να μη φοβάται να τα διεκδικεί. Αν η νέα φοβάται το όποιο κόστος, τι θα κάνει η μεσήλικας με τις άπειρες υποχρεώσεις; Επίσης, να κατέρχονται στο συνδικαλιστικό στίβο, στην τοπική αυτοδιοίκηση ακόμα και στις εθνικές ή ευρωπαϊκές εκλογές. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να έχουμε πλέον άτολμες και διστατικές γυναίκες.

5. Εάν το έλλειμα ισότητας των φύλων αποτελεί έλλειμα δημοκρατίας, πώς θα χαρακτηρίζατε τη σημερινή κατάσταση;


Η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε τραγική κατάσταση. Βρίσκεται περίπου στη μέση της παγκόσμιας κατάταξης σε ό,τι αφορά το χάσμα μεταξύ των δυο φύλων. Βεβαίως, πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα. Τι παραπάνω έχει η Ισλανδία που είναι στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης έχοντας κατακτήσει την απόλυτη ισότητα; Ίσως τους Ισλανδούς. Ενώ εμείς έχουμε τους Έλληνες. Που σημαίνει ότι απο εμάς εξαρτάται. Από τη δική μας νοοτροπία, από τον τρόπο που γαλουχούμαστε και που με τη σειρά μας μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Το θεσμικό πλαίσιο είναι εδώ. Έχουμε επιτέλους γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και γυναίκες στην κορυφή άλλων θεσμικών οικοδομημάτων. Θέλω να πιστεύω οτι κάποια στιγμή θα έχουμε και γυναίκα πρωθυπουργό – χάσαμε την ευκαιρία με την Ντόρα Μπακογιάννη. Κοινωνικά όμως είμαστε πολύ-πολύ πίσω. Ακόμα και σήμερα, γενιές ολοκληρες γαλουχούνται με τη φιλοσοφία ότι το νοικοκυριό είναι γυναικεία υποθεση. Ότι εάν χρειαστεί ένας από τους δυο συζύγους να παραμείνει στο σπίτι και ο άλλος να εργάζεται, αυτός θα είναι η γυναίκα. Ότι ο προορισμός της είναι «να κρατήσει το σπίτι της». Δεν πάμε πουθενά έτσι. 

6. Πώς επηρέασε η πανδημία την ισότητα των φύλων; Υπήρξε αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας στη χώρα;


Η βία βρίσκει πρόσφορο έδαφος όταν οι γυναίκες περιορίζονται στο σπίτι. Υπήρξε, νομίζω, αύξηση των περιστατικών βίας και στην Ελλάδα όπως ακριβώς συνέβη και σε όλες τις χώρες της ΕΕ που γνωρίζουμε. Γι’ αυτό άλλωστε πραγματοποιήθηκε και η σχετική εκστρατεία «Μένουμε Σπίτι αλλά δεν Μένουμε Σιωπηλές» σε αστραπιαίους χρόνους μετά την έναρξη της πανδημίας, ήδη από τον Απρίλιο του 2020, δηλαδή. Αξίζουν συγχαρητήρια στους εμπνευστές της. Και από ό,τι είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε, η εκστρατεία λειτούργησε πολύ αποτελεσματικά, οδηγώντας πολλές γυναίκες να αναζητήσουν βοήθεια για να ξεφύγουν από τη ζοφερή αυτή κατάσταση.

7. Θεωρείτε πως το δίκτυο αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής βίας και οι 19 Ξενώνες Φιλοξενίας στη χώρα είναι επαρκείς για να καλύψουν τις ανάγκες και τα περιστατικά της όλο και ακμάζουσας βίας;


Οι Ξενώνες Φιλοξενίας παρέχουν ασφαλή και αξιοπρεπή διαμονή στις εξυπηρετούμενες γυναίκες και είναι ένα πρώτο βήμα για την απομάκρυνσή τους από την εστία της βίας αλλά αποτελούν ένα μεταβατικό βήμα και πρέπει να εστιάσουμε στην εξασφάλιση και την ενδυνάμωση αυτών των γυναικών. Να τους δώσουμε τα εργαλεία για να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Οικονομική ενίσχυση, πρόνοια για τα παιδιά τους, προστασία τύπου προστασίας μαρτύρων ενδεχομένως, και κυρίως επαγγελματική στήριξη, ώστε να βρουν τον δρόμο τους και να καταστούν οικονομικά, κοινωνικά και επαγγελματικά ανεξάρτητες.

8. «Σύμφωνα με την Eurostat, 7 γυναίκες σκοτώθηκαν από τον σύντροφό τους μέσα στο 2020, ενώ δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τις γυναίκες θύματα σκόπιμης ανθρωποκτονίας από μέλος της οικογένειάς τους. Επιπρόσθετα, εκτιμάται ότι το 25% – 42% των κοριτσιών που ανήκουν στον πληθυσμό των μεταναστών κατοίκων απειλούνται με τον κίνδυνο ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, ενώ το 2% των γυναικών δηλώνουν ότι έχουν υποστεί διαδικτυακή παρενόχληση. Επίσης, το 2016 υπήρχαν 138 καταχωρημένες γυναίκες θύματα εμπορίας ανθρώπων.» Θεωρείτε έπειτα και από τα πρόσφατα περιστατικά που συγκλόνισαν την ελληνική κοινή γνώμη, πως πρέπει να θεσμοθετηθεί η γυναικοκτονία ως αυτοτελές έγκλημα στο ποινικό κώδικα;

Ακράδαντα, ναι. Η κυβέρνηση οφείλει να θεσμοθετήσει, να λάβει μέτρα. Να εκπαιδεύσει. Να προστατέψει με κάθε τρόπο όλες τις γυναίκες. Και κυρίως να λάβει πρωτοβουλίες για να εξατμιστεί η τοξικότητα που βλέπουμε τόσο χειροπιαστά να επικρατεί στο δημόσιο διάλογο.

9. «Η συμμετοχή των γυναικών στην κοινωνική και πολιτική ζωή, το 2020, το ποσοστό των γυναικών στο Υπουργικό Συμβούλιο ανέρχεται μόλις στο 10%, ενώ το 2013 το ποσοστό ήταν 16,1%» , τι κρατά τη σύγχρονη Ελληνίδα μακριά από τη πολιτική ζωή;

Για να υπάρχει μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στις πολιτικές διαδικασίες θα πρέπει να φροντίσουμε να διασφαλιστούν πρώτα ίσες ευκαιρίες εργασίας και αμοιβής, αντιμετώπιση και εκρίζωση της βίας αλλά και ενδυνάμωση της γυναίκας σε όλους τους τομείς. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι γυναίκες θα έχουν τον χρόνο, την θέληση αλλά και την φιλοδοξία να ασχοληθούν με τα κοινά. Δεν είμαι ευχαριστημένη από την εκπροσώπηση των γυναικών στο δημόσιο βίο. Αλλά πώς μπορεί να γίνει αλλιώς όταν οι γυναίκες δεν στηρίζουν γυναίκες; Και πώς να τις στηρίξουν, όταν οι γυναίκες δεν βρίσκουν καν τη θέση τους στα τηλεοπτικά πάνελ; Είναι αλληλένδετα αυτά. Ποσόστωση παντού, λοιπόν, μέχρι να σβήσει ο ήλιος – ή αλλιώς, μέχρι να ωριμάσει η κοινωνία μας σε τέτοιο βαθμό που αυτή δεν θα χρειάζεται.

10. Ο πρόσφατος νόμος σχετικά με την ίση συμμετοχή των γυναικών στην εταιρική διακυβέρνηση ανωνύμων εταιρειών, αποτελεί μηχανισμό βελτίωσης των συνθηκών εργασίας για το γυναικείο φύλο;

Σαφώς. Αποτελεί σημαντικότατο βήμα και ήδη βλέπουμε τις εταιρίες να ανακοινώνουν τις νέες συνθέσεις των διοικητικών τους συμβουλίων. Και μάλιστα, λόγω των Κανονισμών για την επιλογή των μελών, δε βλέπουμε πλέον συγγενείς να καταλαμβάνουν διακοσμητικά τις θέσεις αυτές, αλλά γυναίκες εγνωσμένου κύρους και σημαντικής επαγγελματικής εμπειρίας. Θα είμαι ακόμα πιο ευχαριστημένη, ωστόσο, όταν η συμμετοχή των γυναικών δεν θα περιορίζεται σε μη εκτελεστικές θέσεις. Επομένως, έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά μας για να μιλήσουμε για πλήρως ίση μεταχείριση.

11. Ποια συμβουλή θα δίνετε σε μια νέα γυναίκα που τώρα ξεκινά την επαγγελματική της πορεία;

Να είναι εργατική και άοκνη. Να τολμά και να είναι θωρακισμένη ώστε να αντιμετωπίσει κάθε πρόκληση. Να εκφράζει με παρρησία τις ιδέες της, αλλά και να σέβεται τις απόψεις των άλλων. Να μην αφήνει τίποτα στην τύχη, αλλά να οικοδομήσει η ίδια το μέλλον που ονειρεύεται για την ίδια.

12. Τέλος, μια προσωπική ερώτηση ποιο είναι το δικό σας γυναικείο πρότυπο; Πόσο σας καθόρισε στην ανάπτυξη σας;

Από την Ιωάννα της Λωραίνης έως την Ρόζα Παρκς, κάθε ακτιβίστρια με εμπνέει. Όλες οι ιστορικές μορφές, επίσης και ακόμα περισσότερο οι γυναίκες των επιστημών, από την κοσμοναύτρια Βαλεντίνα Τερεσκόβα έως τη φυσικοχημικό Μαρί Κιουρί. Ιδιαίτερα με έχει εμπνεύσει η θεία Ευανθία, όπως την άκουγα εγώ μέσα την οικογένειά μου, δηλαδή η Ευανθία Γκινοπούλου, πρωτεργάτης των δικαιωμάτων των γυναικών και εισηγητής της κοινωνικής πρόνοιας στη χώρα μας.

Πρότυπό όμως για εμένα είναι όλες εκείνες οι γυναίκες που καταφέρνουν να επιβιώσουν και να λάμψουν ακόμα με όλες τις πιθανότητες εναντίον τους, σε μια πατριαρχική κοινωνία που έχει πολύ δρόμο ακόμα. Όλες εκείνες που υψώνουν φωνή και ανάστημα και διεκδικούν αυτά που τους ανήκουν. Εκείνες που αντιδρούν με τόλμη ενάντια στην αδικία καθημερινά και απρόσκοπτα. Αλλά και όλοι οι άντρες που στέκονται δίπλα τους χωρίς να φοβούνται ότι θα απωλέσουν κάτι από τον ανδρισμό ή τα προνόμιά τους με την ανύψωση των γυναικών στο ίδιο με αυτούς επίπεδο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *