Λυπάμαι που θα το πω ή πιο σωστά θα το γράψω, και ας κακιώσουν πολλά. Είναι μια ρητορική που έχω κυριολεκτικά σιχαθεί να διαβάζω δεξιά και αριστερά, πως πχ με ένα concept φωτογράφησης μπαίνεις στη θέση του άλλου προσώπου και μάλιστα αφού μπήκες καταλαβαίνεις και τι θέση του, αλήθεια;

Που ήταν οι άνδρες Αφγανοί, όταν οι Ταλιμπάν ξανά και ξανά, εξανάγκαζαν τις Αφγανές ανήλικες σε γάμους με τους «μαχητές»; Που είναι οι Αφγανοί άνδρες σήμερα, πως ακριβώς προστάτευσαν τον άμαχο πληθυσμό, ενώ ξέρουν τι θα συμβεί και πάλι με μαθηματική ακρίβεια! Γιατί δεν έτρεξαν με αυτοθυσία να βάλουν στο αεροπλάνο τις κόρες και τις γυναίκες τους;

Η ίδια ρητορική ισχύει και στη Δύση πως με μια μέρα που κάνω ότι κανείς – ή προσπαθώ να τουλάχιστον να κάνω ότι κανείς- ή βγάζει μια φωτογραφία έρχομαι στη θέση σου, τι θεωρώ αν όχι γελοία, κοροϊδία στο πρόσωπο των εκάστοτε oppressive groups, διότι πολύ απλά ότι και να κάνουμε δεν μπορούμε να έρθουμε στη θέση τους, γιατί ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ! Δεν βιώνουμε τις ίδιες καταστάσεις, ούτε έχουμε τους ίδιους όρους παιχνιδιού!

Και γιατί επίσης, έχουμε όσο και να μην το δέχονται οι κυρίαρχες ομάδες ( άνδρες) privileges. Ακόμη και εγώ, δηλαδή που είμαι μια δυτική γυναίκα, όσο και να θέλω και να προσπαθώ δεν μπορώ να μπω στη θέση της Αφγανής, αυτή είναι η ωμή αλήθεια! Γιατί απολαμβάνω πλεονεκτημάτων πάντα σε σχέση με αυτήν.

Αυτό, βέβαια, δεν είναι επιχείρημα πολλών πατριαρχών που σου λένε

Λυπάμαι που θα το πω ή πιο σωστά θα το γράψω, και ας κακιώσουν πολλά. Είναι μια ρητορική που έχω κυριολεκτικά σιχαθεί να διαβάζω δεξιά και αριστερά, πως πχ με ένα concept φωτογράφησης μπαίνεις στη θέση του άλλου προσώπου και μάλιστα αφού μπήκες καταλαβαίνεις και τι θέση του, αλήθεια;

Που ήταν οι άνδρες Αφγανοί, όταν οι Ταλιμπάν ξανά και ξανά, εξανάγκαζαν τις Αφγανές ανήλικες σε γάμους με τους «μαχητές»; Που είναι οι Αφγανοί άνδρες σήμερα, πως ακριβώς προστάτευσαν τον άμαχο πληθυσμό, ενώ ξέρουν τι θα συμβεί και πάλι με μαθηματική ακρίβεια! Γιατί δεν έτρεξαν με αυτοθυσία να βάλουν στο αεροπλάνο τις κόρες και τις γυναίκες τους;

Η ίδια ρητορική ισχύει και στη Δύση πως με μια μέρα που κάνω ότι κανείς – ή προσπαθώ να τουλάχιστον να κάνω ότι κανείς- ή βγάζει μια φωτογραφία έρχομαι στη θέση σου, τι θεωρώ αν όχι γελοία, κοροϊδία στο πρόσωπο των εκάστοτε oppressive groups, διότι πολύ απλά ότι και να κάνουμε δεν μπορούμε να έρθουμε στη θέση τους, γιατί ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ! Δεν βιώνουμε τις ίδιες καταστάσεις, ούτε έχουμε τους ίδιους όρους παιχνιδιού!

Και γιατί επίσης, έχουμε όσο και να μην το δέχονται οι κυρίαρχες ομάδες ( άνδρες) privileges. Ακόμη και εγώ, δηλαδή που είμαι μια δυτική γυναίκα, όσο και να θέλω και να προσπαθώ δεν μπορώ να μπω στη θέση της Αφγανής, αυτή είναι η ωμή αλήθεια! Γιατί απολαμβάνω πλεονεκτημάτων πάντα σε σχέση με αυτήν.

Αυτό, βέβαια, δεν είναι επιχείρημα πολλών πατριαρχών που σου λένε «δες εκεί τα χάλια και μη μιλάς.» Θα σωπάσω, αγαπητέ, -αν σωπάσω-, όταν θα ζω με τις ίσες συνθήκες μαζί σου!

Επομένως, σας παρακαλώ μην μου παρουσιάζεται τη παρακάτω φωτογραφία, ως έμπρακτη πράξη συμπαράστασης στα δεινά των Αφγανών γυναικών, διότι κυριολεκτικά αυτές τιμωρούνται επειδή γεννήθηκαν ΓΥΝΑΙΚΕΣ!

The Hijab Series: “What if” by Yemeni photographer Boushra Almutawakel, 2014.

Θα σωπάσω, αγαπητέ, -αν σωπάσω-, όταν θα ζω με τις ίσες συνθήκες μαζί σου!

Επομένως, σας παρακαλώ μην μου παρουσιάζεται τη παρακάτω φωτογραφία, ως έμπρακτη πράξη συμπαράστασης στα δεινά των Αφγανών γυναικών, διότι κυριολεκτικά αυτές τιμωρούνται επειδή γεννήθηκαν ΓΥΝΑΙΚΕΣ!

The Hijab Series: “What if” by Yemeni photographer Boushra Almutawakel, 2014.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *