Η άκρατη εφαρμογή του θρησκευτικού νόμου της Σαρίας με την εισβολή των Tallibans, μας φέρνει στο νου μαύρες ημέρες της ιστορίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των γυναικών στον Αφγανιστάν.

Όπως είναι γνωστό ο νόμος της Σαρίας, ένας θρησκευτικός νόμος, επιδέχεται διαβαθμίσεων, με μόνιμα ηττημένη τη γυναίκα που στη καλύτερη το περιπτώσεων λαμβάνεται ως res, αντικείμενο, ενώ στη χειρότερη είναι αόρατη.

Η διαβάθμιση σχεδιάζεται πχ με την ενδυμασία, η μπούρκα είναι η αυστηρότερη μορφή, υπάρχουν η πιο ήπιες χιτζαμπ και η μαντήλα, φυσικά!

Ας μιλήσουμε λιγάκι με νομικούς όρους για να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό: ο σχολιασμός του ότι ακόμη και η σύλληψη ως res είναι καλύτερη από την αορατότητα του γυναικείου πληθυσμού σχετίζεται με τη δικαιικό πρόσληψη στο νόμο της Σαρίας, δηλαδή σε οποίες διατάξεις αναφέρονται οι γυναίκες, θεωρούνται ουσιαστικά κτήμα των πατεράδων, αδερφών και συζύγων τους. Χωρίς να έχουν τα δικαιώματα ως ελεύθεροι άνθρωποι που έχουμε στη Δύση, το ύψιστο και αναφαίρετο δικαίωμα ελεύθερης προσωπικότητας, αυτοδιάθεσης και ύπαρξης.

Όταν, δηλαδή ipso facto ο γυναικείος πληθυσμός δεν θεωρείται ως υποκείμενο δικαίου, τότε πέφτει αμέσως στη κατηγορία του αντικειμένου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο γυναικείος πληθυσμός λαμβάνεται ως αόρατος, δηλαδή ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Στην όλη κατάσταση πρέπει να προσθέσουμε και τις πολεμικές εχθροπραξίες, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα μπαίνουν σε ιδιάζουσα κατάσταση, κοινώς αναστέλλονται πολλά εξ αυτών.

Επομένως, όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα εκπαίδευσης, εργασίας, άμβλωσης, γάμου, κληρονομικά κτλ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ!

Τόσο τραγική είναι η κατάσταση! Η μόνη λύση ο αγώνας για ελευθερία ξανά και ξανά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *