Είδα συνεχείς αναδημοσιεύσεις σχετικά με την επιλογή δυο γυναικείων ομάδων στο Τόκιο, της ομάδας beach handball της Νορβηγίας και της ομάδας ενόργανης γυμναστικής της Γερμανίας, να επιλέξουν διαφορετική ενδυμασία κατά τη διάρκεια των αγώνων τους, διότι όπως δήλωσαν αισθάνονται πιο άνετα με το σώμα τους σε αυτά τα ρούχα! Αναρωτιέμαι όμως πως «πολεμάς» τη πατριαρχία, αποδεχόμενη τη θέση του αντικειμένου, ή πιο σωστά του θύματος;

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι, όταν a priori οι γυναίκες δεχόμαστε πως το γυναικείο σώμα αποτελεί σκεύος ηδονής ή για να αποφύγουμε τα σεξιστικά σχόλια και βλέμματα, επιλέγουμε άλλη ένδυση από αυτή που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ και ΑΦΟΒΑ θα φορούσαμε, εάν δεν υπήρχε μέσα μας ο ΦΟΒΟΣ και η ΑΝΗΣΥΧΙΑ του πως θα μας εκλάβει το αρσενικό φύλο, τότε ουσιαστικά δεχόμαστε την πατριαρχική οπτική και παίζουμε το παιχνίδι με τους όρους που μας έβαλαν, δηλαδή ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΑ.

Ως γυναίκα, επιλέγω και φορώ είτε άνετα, βολικά ρούχα είτε πιο σέξι ρούχα, όταν εγώ το ΘΕΛΩ και το ΚΡΙΝΩ και όχι γιατί μου το επιβάλλουν άμεσα ή έμμεσα οι πατριαρχικές και σεξιστικές αντιλήψεις των γύρω μας. Το θέμα είναι να προχωράμε ως κοινωνία και οι γυναίκες να βγουν από τη θυματοποίηση, δηλαδή από αντικείμενα να γίνουν υποκείμενα και όχι να είναι μέσα στη θυματοποίηση από άλλη οπτική. Το ζήτημα είναι δηλαδή να μην γίνεται ως προϊόν αντίδρασης κατά των πατριαρχικών αντιλήψεων, αλλά ως ελεύθερη προσωπική επιλογή.

Κλείνοντας να αναφέρω, πως αν οι αποστολές επέλεξαν συνειδητά, αυτές τις στολές καλά έκαναν και άλλαξαν. Όμως, το αν κάποιος με κοιτά με υποτιμητικό τρόπο ή ως σκεύος ηδονής ή μου λέει διάφορα απρεπή σχόλια έχει να κάνει ΜΟΝΑΧΑ με εκείνον και τη στοιχειώδη παιδεία που έχει να σέβεται τις γυναίκες και στην ολότητα τους και να κοντλοράρει τις σεξουαλικές του ορμές που τις προβάλει όπου εκείνος γουστάρει!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *