Εκ προοιμίου σας αναφέρω πως το παρόν κείμενο δεν θα είναι αντικειμενικό! Τη πέμπτη που μας πέρασε είχαμε διαδικτυακή συνάντηση με την Άννα Κουρουπού για να μιλήσουμε για τη πρωτοβουλία Red Umbrella Athens. Είχα άγχος, δεν ήθελα να φανώ αδιάβαστη. Επίσης, οι γνώσεις μου γύρω από αυτό το κομμάτι ήταν συγκεκριμένες.

Κάπως έτσι, άνοιξε η διαδικτυακή μας συνάντηση και πετάχτηκε η Άννα, μια εντυπωσιακά ώριμη γυναίκα, το επίθετο ώριμη παραπέμπει στη σοφία της ζωής και όχι στην ηλικία! Της αναφέρω με αφοπλιστική ειλικρίνεια την άγνοια και τη καχυποψία μου σε σχέση με διάφορα θέματα.

Αμέσως, μου απαντά “δεν με νοιάζει να σε πείσω” και πια κάποιες ημέρες μετά αφού η συζήτηση μας κατασταλάζει μέσα μου, είμαι σίγουρη πως δεν είχε την ανάγκη να με πείσει! Πήρα την απόφαση, πέρα από τη δημοσιοποίηση της συνέντευξης που ευελπιστώ να γίνει σύντομα, να γράψω και αυτό το προσωπικό-εισαγωγικό κείμενο. Άλλωστε, ο λόγος που βρισκόμαστε εδώ έχει ως αφετηρία προσωπικά βιώματα. Γι΄αυτό συγχωρέστε μου αυτήν την ανορθόδοξη-ίσως για πολλές/ους- εισαγωγή.

Η Simon de Beauvoir έγραψε στο “Δεύτερο Φύλο” “Δεν γεννιέσαι γυναίκα, γίνεσαι γυναίκα. Δεν είναι η φύση που προσδιορίζει τη γυναίκα, είναι η γυναίκα που προσδιορίζει τον εαυτό της χρησιμοποιώντας τη φύση για δικό της λογαριασμό στη συναισθηματική ζωή.” πόσο όμορφο οι γυναίκες να είμαστε σε θέση να προσδιορίζουμε εμείς τους εαυτού μας και να μην δίνουμε καμία σημασια στις έξωθεν σειρήνες.

“Είναι σκύλα, χοντρή, άσχημη, χαζή, εύκολη…” και πόσα άλλα επίθετα που μας κρατούν φυλακισμένες στην εικόνα που έχουν οι άλλοι και εμάς. Μια εικόνα επίπλαστη και φορεμένη αιώνες τώρα για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων και να ικανοποιεί τις επιθυμίες του εκάστοτε πατριαρχικού “αφέντη”.

Η Άννα μέσα από τη συνέντευξη-συζήτηση που κάναμε, γιατί σίγουρα δεν είχε τη δημοσιογραφική οπτική, καθώς δεν είμαι δημοσιογράφος, είμαι απλά μια “περίεργη” γυναίκα, λέει πολλά! Ελπίζω, από καρδιάς όταν τη διαβάσετε να κρατήσετε ότι έχετε περισσότερο ανάγκη…

Δεν επιθυμώ με τη σειρά μου να πείσω καμία και κανέναν, αυτό που επιθυμώ μονάχα είναι να κάνετε λίγο χώρο για όποια και όποιον δεν σας μοιάζει και τόσο πολύ, αν και στο τέλος της ημέρας όλες/οι ανήκουμε στο ίδιο γένος που ονομάζεται άνθρωπος και εισπνέουμε τον ίδιο αέρα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *